Zaterdagochtend in alle vroegte'n lekker stukse gelopen rondom Valkenswaard

doet de mensch deugd, geen gevecht maar ontspannen in 4 uur-39 km afgelegd 

nee, met de conditie zat het wel snor, al dacht ik daar vooraf wel anders over.

Smorgens nog best fris maar tegen twaalven, geen wind  een lekker zonnentje

en strakke lucht, ik kan er heerlijk van genieten. Het begin was vooral in een

ritme komen maar na een uur zat ik er goed in (en was de suiker verbrand) 

de rest ging redelijk vanzelf. Meestal kom ik wel een aantal verdwaalde lopers

tegen maar het was te rustig, er staan ook veel te weinig marathons op het

programma in Brabant om lopers te laten trainen voor deze sport want niet

iedereen is reizerig, dat is in Groningen wel beter geregeld, een stuk of 15

per jaar. Hopelijk komt er snel een alternatief voor meerdere provincies.   

     

Zo, het jaar is goed begonnen met Buikloop 2012 al was de planning om in

Egmond mee te waaien en later af te schuimen, het werd horizontaal loslaten en

zondag weer aansterken, de afgelopen week was al bibberig en bijna niet

gelopen, achteraf gezien had ik het wel kunnen zien aankomen maar ik was het

van de vorige keer al weer vergeten. Ik heb me maar wel ingeschreven voor

Marathon Apeldoorn (logisch toch??) dus komende weekend een lang endje

lopen om te testen hoe of het er bij staat met de spieren, de training van gisteravond

gaf aan dat uitgerust was want ik vloog makkelijk vooruit met de 2km-interval,

er is weer doel en dat is maar goed ook.....;-)  

http://www.genneperparken.nl/nieuws/genneper-parken-nieuwjaarsloop-2011-2012-succesvol.html

Het jaar uitluiden met een Genneper Parken Nieuwjaarsloop waarbij de 

opbrengsten gaan naar de Prothesotheek van het Revalidatiecentrum is goed.

De opkomst was genoeg, het weer was miezerig, de afstand van 14km te

overzien mede als de vertrektijd van 11.45 uur (niet aardsvroeg). Het is een

eenvoudige route door het park tussen de hondenuitlaters en kinderwagens

door. De stemming bij de lopers is goedgemutst, er is veel gelachen en ik heb

niemand zien wandelen. Vandaag was het eigenlijk intervaltraining dus af en

toe moest er een 400 meter tussendoor gesprint worden. Die tempowisselingen

gingen vandaag niet van harte maar allee de appelflappen naderhand wel.

Fijne jaarwisseling!

Een beetje onverwachts maar Derde kerstdag was een prima dagje om te

rennen rondom Arnhem ondanks de minimale inspanningen van de 1 en 2

kerstdag wat voornamelijk "zitten" was. De drukte rondom de atletiekbaan en

de hele organisatie is eigenlijk hetzelfde als enkele jaren geleden. Lekker

ontspannen. Gezamelijk op pad en gezellig meelopen in de heuvels en

heidelandschappen op de hartslag van mijn loopmaatje en als deze te hoog

wordt dan wandelen we verder. Het was een mooi tochtje en langzaam lopen

is een kunst en goed voor het gevoel. Na 21,1km is het mooi geweest en

 

hebben we genoten van alle mooi gebieden. We hadden gelukkig nog genoeg

energie over voor de rest van de dag. Een aanrader !

Na de marathon Geldrop heb ik rustig doorgetraind en merkte wel vermoeid

overal. Het weer was erg ons goedgezind en sneeuw-excuses konden niet

worden gemaakt. Het plan was eigenlijk om naar Spijkenisse af te reizen

afgelopen zondag want wie hobbiet met lopen moet soms ook nog eens

behoorlijk reizen en daar moet je wel altijd zin in hebben. Dus zaterdagochtend

een mooi tochtje gelopen rondom Valkenswaard en na 3 uurtjes was ik thuis

en dat was prima. Een herfstig zonnetje maakte het af. De donderdag ervoor

had ik een parkje de intervaltrainingen afgewerkt en daar lagen overal

bladeren, nattigheid en een beetje glad en natuurlijk glij ik vol op mijn knie

via het asfalt de berm in. Lekker pijnlijk maar dat was zaterdag gelukkig

verdwenen want ik zag het vooraf zwaar in, heb de busroutes in de gaten

gehouden. Je kunt beter maar goed voorbereid zijn.

Crossen doe ik zelden. Ik raak er meestal geblesseerd van op een of andere

manier. Mijn gestruikel levert wel leuke filmpjes/foto's op maar dat was het

dan wel. Op naar 2012 en zonder plannen. In de maanden oktober-november is

de eerste try-out met 3 marathons in 7 weken gelukt, kan ik nu wel zeggen.

Al heb ik wel soms onnodig met de krachten gesmeten, dat kan nog

hersteltechnisch handiger om een makkelijkere modus te vinden voor je

lichaam. Voorheen voelde ik me wel eens 2 weken slecht van een

loopprestatie waarbij ik tot op de bodem (en er doorheen) gegaan was (naast

de rest van de activiteiten, niet te vergeten ) ****  fijne feestdagen alvast!   

 

 

 

Na marathon Eindhoven en Etten-Leur leek het me wijs om maar eens heel

rustig van start te gaan in het Geldropse want het mulle zand en wind van het

marathonparcours is me wel bekend na al die jaren. Vanaf het begin kon ik

in een groepje ontspannen meelopen tot aan de tweede drankpost. De heide

en bossen zijn een mooie omgeving, de wind probeerde ons mentaal te breken

(want ondanks dat het voor niks is wordt er dus toch een prijs betaald). Na

deze post viel het groepje uiteen en ging ik alleen op pad door het vele losse

zand en de smalle paadjes, heuveltjes en over verborgen boomstronken.

Het was opletten geblazen want onderweg zag ik nogals een lopers struikelen.

De derde drankpost was een menselijk peppost. De vrijwilligers creeerde een

prima sfeer en met een schouderklopje en een windwaarschuwing ging ik

weer op pad. Vanaf km-33 tot aan km-40 waan je je op het strand met storm 

vanwege de lekkere tegenwerkende windstoten. Ik had onderweg nauwelijks

op het klokje gekeken en was aangenaam verrast dat ik in 4h09 gefinisht was.

 

Dankzij alle vrijwilligers en sponsors kan dit evenement doorgaan, bedankt !

In de kleedkamer hoorde ik al wel dat de meeste lopers te kampen hadden 

met de natuurelementen, mooie verhalen. Afijn, daarna nog een uurtje naar

huis fietsen en direct begonnen met aansterken, het was een heerlijk dagje

buitenspelen en een echte "Hard Days Night".

 

Het blijft lekker loopweer. Afgelopen zondag was ik vroeg op pad voor weer een 

editie van de gezellige Valkenloop. Een aardige route door de Leenderbossen

en de Malpie. De afgelopen weken na de marathon Etten-Leur heb ik heel rustig

aan gedaan om te herstellen, ik had eigenlijk geen idee hoe ik er voor stond. 

Bij de start van de 1/2marathon zie ik een aantal lopers die ik weleens ergens

anders gezien had. In't praatje begreep ik dat ze de PR van 1h50 wilden

doorbreken. Ik voelde me niet zeker genoeg om aan te sluiten en nog een

beetje stijfjes (die allejezus vroege starttijd went nooit...) en ging bijna

achteraan staan om er zeker van te zijn dat ik rustig wegging. Na 5 km was

ik wel opgewarmd en ging eens op zoek naar het groepje want dat zag ik

stevig weggaan. Bij km-11 had ik het groepje gevonden en het was net

uitelkaar gevallen. Gezien de tijd ging ik op kop lopen en het tempo

vasthouden, vooral de laatste km's gingen lekker snel. Na "wat" aanjagen

kwamen we netje in 1h47 binnen. Het was een mooie tempoloop geweest

waarbij ik in de comfortzone gebleven ben en niet in het rooie geweest ben.

Het gemak had ik vooraf niet gedacht met die km's nog in de benen. De

afgelopen weken zijn goed verteerd denk ik. Volgende week funrunnen in 

Nijmegen en dan marathon Geldrop, mooie vooruitzichten ! 

(hoewel voor december en 2012 en nog niets staat ....;-))      

 

Etten-leur is makkelijk te vinden met de trein net als en de sporthal, de start,

 

veel prettige belgen en ervaren marathonners. Deze keer heb ik meegelopen

met de ervaren Ineke en Willem. Ze houden de sfeer ontspannen en

aangenaam waardoor de afstand "peanuts" lijkt. De route gaat vanuit de stad

langs allerlei weilanden en een beetje door de bossen. Gelukkig hoefde ik

nergens in de "reserves" te gaan en kon lekker meehobbelen. De marathon

van Etten-Leur bestaat uit 2 rondjes en na 1 rondje barst de halve marathon

los. Er kwam een tsunami van sprinters voorbij en dat gaf me wel een stoot

voorwaarts. Ik probeerde in het ritme te blijven maar ik ging vanzelf aanzetten

(waarom ook  alweer ?). Het vaste groepje viel uitelkaar en de laatste 10km

klampte ik zo'n beetje overal totdat de stad weer in zicht kwam. Een eindtijd

van 4h13 is prima voor deze duurloop. Wat een heerlijke dagje en een

geslaagde missie.

 

 

 

 

De afgelopen weken rustig gelopen en de intervallen die normaal loop

aangepast en in het weekend niet langer dan een uur gelopen. Komende

weekend wil ik weer eens wat langer lopen maar ik liever loop mee met een

meute dus vandaar dat ik me heb ingeschreven voor de marathon te

Etten-Leur komend weekend. Als ik alleen ga lopen dan vrees ik "lichte"

metaal- en mentale moeiheid. Het belooft best aardig weer te worden dus

here we come ! Ik zal op het allerkleinste tandwieleke draaien want dit

wordt de eerste keer dat ik 2x deze afstand denk te gaan afleggen in een

maand. Eigenlijk deed ik in de vorige voorbereidingen niet anders, alleen dan

tot maximaal 35 km. Komt goed !   

 

 

 

 

 

 

 

Lekker veel muziek en herrie tijdens de 2 rondjes rennen door Eindhoven en

warempel 3x kwam dit nummer langs bij de DJ's misschien niet zo toevallig.

 

Vecht :

 

Ja, dat was ik gisteren eigenlijk niet van plan, het zou rustig en ontspannen

gaan want ik had weinig idee van mijn marathonconditie, het weer was alvast

meer dan goed. Vanaf de start liep ik met het groepje van 4h30 mee 

omdat ik helemaal achteraan stond, langzaam naar het groepje van 4h15

gekropen en uiteindelijk in't groepje van 4h00 meegerend tot 35 km,

dat ging prima en geen moment buiten adem geweest of in de problemen, de

wind trok af en toe flink aan, wat nog meer redenen was om in het groepje te

schuilen. Vanaf 35km draaide we een lange rechte weg op en voor dat ik er

zelf erg in had liep ik voor het groepje uit en ging versnellen. Ik was zelf nog

het meest verbaasd over deze mogelijkheid waar ik niet eens aan gedacht had.

 

Het eindigde in een 3h53 en met een goed gevoel. Yippie !

 

 

Mentaal fris gebleven en veel gelachen, misschien begin ik mezelf op deze

afstand meer te snappen. De nacht ervoor meer dan 7 uur geslapen zelfs...;-)

 

 

Loon naar werken is het wel, ik denk dat dit wel het meest haalbare was en het

weer heeft het gemaakt dat ik weinig geleden heb, gelukkig geen gehark

maar onstpannen naar de streep en de medaille, na afloop meteen aan

een flinke maaltijd/drinken totdat ik erbij neerviel.

 

 

Hoeveel andere lopers jong of oud, de eerste keer of ervaren, onderweg over 

hun marathonvoorbereiding willen praten en daar mee bezig zijn, de

 

wat deze bezigheid voor hun betekent, over het doorzetten en het willen

uitlopen, respect alom !

 

Het is zondagmiddag drie uur en ik sta aan de kant bij de Singelloop Breda. Ik

ga voor'n andere bredase attractie maar dit pikken we even mee. Op een bord

staat dat het 27 graden is en voor mij rennen eerst de koplopers. Na een half

uurtje trekt er een slagveld voorbij van doorzetters die echt last hebben van

de warmte. Ik sta toch wel geschrokken te kijken naar de gezichten. Soms

komt er zelfs een lopende rivier voorbij, als dat maar goed gaat. Eerder op de

dag heb ik al in alle vroegte een rustig rondje gemaakt door de parken en toen

was het al warm genoeg. Het was leuk om te zien dat velen ouders met

kinderen al door het park renden voor de city-run. Soms waren de ouders

beter getraind soms de kinderen met bijbehorende taferelen. Ik ben benieuwd

wat het nieuwe Eindhoven-parcours oplevert. Het zijn vooral vele rechte wegen

en het slingerende centrum is vooral ontweken. De start is al om 10 uur

 
( want dan heb je nog een dag voor je....;-)). Gezien de matige voorbereiding,

en komende uit een blessure, ga ik voor een tijd tussen 4h10 en 4h20, al

hangt veel van het weer af. Ben benieuwd hoe ver die 42 km nu weer zijn. 

Vanalles bij me maar natuurlijk mijn zonnebrand vergeten want het is echt

zomers bij het strandtentje Zomers. Ik ben vroeg van huis om eventuele

reisverstoringen op te vangen maar alles ging prima, dus te vroeg in Katwijk.

Inschrijven, een espressootje en turen over de strandvlaktes. Het is al best

warm en het is natuurlijk hét gespreksonderwerp onder de senioren om me

heen want er zijn geen twintigers te zien die willen gaan lopen. Als je nu 

ongemerkt te snel weggaat dan wordt het " lang in het rood lopen" op het

einde en dan is het nog ver. "Gecontroleerd" lijkt me ook wel wat gezien

de 30+ van vorige week nog in de benen.

 

Al snel gaat het open neer in de duinen en probeer comfortzone gaan te lopen.

 

Langere tijd zit ik in een groepje met de derde dame en die trekt er nogal aan

dus na een half uurtje gaat het gas er op als we het natuurgebied (lees : bosje)

naderen. Daar is genoeg schaduw en heuveltjes, dus prima ! Na de drankpost

op 10km is het herstellen en op adem komenen een tandje lager, dit gaat prima. 


Als we bijna het strand opgaan komt er nog een drankpost en dan is het plan

om de laatste 5 km eens voluit te gaan. Weinig wind, een beetje mul zand maar

goed te doen.

 

 

 

 

Slalommend tussen de hengelende toeristen, honden en kinderen probeer ik

flink in het rood te (g)aan lopen. Bij km-19 is het gedaan, ik ben total loss en

de laatste km is echt "doorkomen" (wat ook de bedoeling was).

 

 

Na de finish in 1h46 ben ik bekaf en sta nog flink na te shaken met mijn

verbrandde hoofd (alles zit weer strak!). Een geslaagde test. Na het brood van

bakker Saton en een collaatje gaat het wel weer. De bus slingert door de

wassenaarse wijken heen maar ik dommel weg. Heerlijk !

In de verbrandstand en dan honger hebben, ken je dat gevoel ? Na de 32km

van zaterdag daarna nog even van alles doen en vervolgens zondag afvragen

waarom je toch zo'n honger hebt na een lekker wandeling, terwijl je normaal

gegeten (lees gesnaaid) hebt. Volgens een site runinfo.nl zou je na 3 uur

ca. 2500 cal verbranden, wat eigenlijk 1 dag eten extra zou zijn. Tijdens het

loopje eet ik onderweg hooguit twee peperkoekjes en een slokje AA-drank

en de rest water. Bij thuiskomst 2 expresso's en een banaan en dan vind ik

het alweer genoeg. Een gel kan ik niet zo goed binnenhouden en die smakeloze

shakes/repen al helemaal niet. Dus had ik vandaag ook nog zo'n knagerig

gevoel maar echt honger krijg ik er niet van. Ik hou het op de "verbrand-

stand". De lange inspanning koste weinig moeite dus "het zit goed" en die

bevestiging had ik wel nodig op een of andere manier.

The road to Eindhoven gaat verder...;-)

 

       

"Als je wint heb je vrienden". Zo niet, mijn grote vijand "warmte benauwdheid

en windstil samen gebundeld" van afgelopen zaterdagavond. Na een rustig

weekje, dat bedoelt staat als herstel na een lange loop, had ik gedacht om 

een 10km energieloos te lopen in Waalre tijdens de jaarlijkse ronde om de

kerk. Echter smorgens was het al zo heet dat ik het al wel geloofde. Vlak voor

de start was het 28 graden en we liepen gezellig met de meute mee. Liters

zweet vielen meteen van me af en ik was blij dat ik in de allerlaagste

versnelling liep want her en der stonden er lopers geparkeerd of snakten naar

adem. Het was prima zo. Na 1h06 kwamen we uitgerust aan de streep en

konden flink gaan bijtanken. Een herstel van een snelle 10km zou langer

duren. De missie van een uitrustweek is alvast geslaagd. Op naar het

volgende treetje....

Afgelopen weken ging het netjes volgen van het schema eigenlijk wel lekker.

De twee duurlopen van 32km (3h15) en 39km (4h15) gingen best gemakkelijk

en alsook daags erna. Met de conditie zit het best snor en die rustperiode

heeft goed gedaan en me aangesterkt. Bij de laatste duurloop was het nogal

warm dus het ging van pompstation naar pompstation om water aan te voeren

(met dank aan google-maps voor de duidelijke uitleg) en daarbij kan ik met

warmte maar lastig overweg alsook met lopers die onderweg aanhaken en te

gezellig kletsend mij uit de route ergens verdwaald in'n dorpje achterlaten..;-).

Tjsa, na 3 uur wist ik het echt niet meer en zag ik al een "ultra" aankomen.

Na 2 peperkoeken aan de pomp zat ik alweer snel op de nieuwe route. Ik zal

toch eens gaan kijken naar een camel-bag met die 3-liter zakken want het

zijn me wel expedities geworden. Ik heb me net ingeschreven en het wordt

Marathon Eindhoven in een ontspannen tempo en het weer (lees : de zon)

zal de scherprechter worden zoals altijd in Eindhoven. In de verdere opbouw 

zit 1x30km en 1x21km (Katwijk), weekje rust en dan zijn we er al weer. 

 

Joepi !






        

"Wie de vijand kent en zichzelf zal in honderd veldslagen niet in gevaar zijn."

 

Zo is het maar net. Tijdens de training vandaag voelde ik geen intern fysiek of

mentaal gevecht meer. Dat is een goed teken. Het ging vanzelf. Het gevecht

van de eerste fase lijkt voorbij en ik nader de comfortzones. Hierop kan ik

uitbouwen met een paar 30++ en langere afstanden afleggen met een lekker

gevoel. Ik wacht de 30km-loop van zaterdag af om te kijken hoe het erbij staat

en waar ik me ga inschrijven. Het is een aangename loopzomer en ik zie in mijn

omgeving velen die vechten met de loopvoorbereidingen. Door de verhalen

heen hoor ik "ik heb geen geduld en ik begrijp niet waarom ik niet gewoon een

half uur of een uur kan rennen" (let op : dit zijn veertig-plussers met de echte

gevechten). Ik ben natuurlijk geen trainer en kan alleen op kleine details

antwoord geven. Van de grote lijnen heb ik geen "kaas" van gegeten. (ik volg

al jaren een Klaas Lok schema blindelings. Het is net als met een voetbal-

wedstrijd. Ik kijk weleens een wedstrijd en als ik andere verhalen hoor/lees 

over die zelfde wedstrijd heb ik "schijnbaar" iets anders zitten kijken..haha).

 

Tijdens het lopen heb ik nooit muziek bij me maar meestal neurie ik wat en

dit liedje zit pas een week of 5 a 6 in mijn hersenschors dus wees

gewaarschuwd bij het afluisteren....;-)

 

 

    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik begrijp niet waarom de ene peesplaat minder kan hebben dan de andere

terwijl beiden evenveel belast worden en nog wel in hetzelfde tempo. Ik begrijp

dat het ene vlees niet 't andere is hoewel het natuurlijk van dezelfde scheppers

komt. De afgelopen weken is er opbouwend getraind en afgelopen zaterdag een

loopje van ongeveer 23 km in 2,5 uur. Zondag voelde de peesplaat geirriteerd

en vandaag was het niet anders en aangepast getraind. Dat kan geen kwaad.

Het "trainings"weer speelt prima mee want boven de 25 graden ben ik niet best. 

 

Van koelen en rekoefeningen moet het beter gaan want er komen nog enkele

langere lopen over 2 weken. Vooralsnog gaat de geit vooruit en vermaken we

ons prima ....;-) 

Effe een bietje bijwerken want na dit lekkere weekje gaat het best prima.

-maandag 9x10min,woensdag 6x10min en vandaag 6x15min in'n rustig tempo

Ik kan volgende week alweer terugkeren naar 2x lichte intervallen met 1x

langer en daar zit "het" nu net. Bij een gesprekje van de week ging een loop

groepje een rustige marathon doen in oktober en uiteraard dacht ik toen

natuurlijk: ja 'n leuke uitdaging, ik sluit me aan (maar achteraf met een schuin

oog naar de kalender zie ik dat het nog maar 10 a 11 weken is) dus als dat

gaat gebeuren dan zal er in augustus een duurloop richting de 3 uur a 4 uur

oeten komen en tenminste nog 1 voor half september, misschien te hoog

gegrepen nu ik dit teruglees...... OK, ik zal't nog eens weekje aankijken en

met de net herstelde blessure overleggen, ik durf me nog niet eens in te

 

schrijven haha misschien zegt dat wel genoeg of niet, hmmm. 

Nieuwe wegen en met goede moed op neuriend op pad.




   

Dat herstellen is me een hele "tour" opzich. Ik word helemaal "krankemejorem"

van het klokkijken en het schema in de gaten houden zodat ik niet overdrijf. 

Ik kan er niet ontspannen van lopen. Normaal hoef ik niet zo vaak op de klok

te kijken althans zeker niet de laatste jaren "Lopen is tijdloos". De routes ken

ik wel en ik loop de afstanden. Vorige week was het 20x 2 min met 1 minuut

wandelen. Deze week was het alweer 3x (5x3 min ) en dan 5x5min dus in

totaal 70 min rennen en tussendoor 1 minuut wandelen. In totaal 2 uur op pad

met alles meegerekend. Dat lange licht des avonds maakt het trainen leuk. 

De enkelspieren houden zich goed en ik kan om de dag kan ik trainen. Alleen

nog de duurlopen verlengen....;-) 
   

Sorry, nog geen loopverhalen voor wie dit bijhoudt. Herstel is het thema en

boven de 40 gaat dat iets langzamer dan gepland...;-). maar met stapjes

vooruit, ik zit al aan de minuut hahaha, dat lijkt niks en elke keer smokkel ik

er iets bij, volgende week is het 20x1 minuut met afwisselend 1 minuut 

wandelen, die week erop al 2 minuten en de week erop 5 minuten per keer

(niet 20x maar ik neem aan 5x haha dat weet ik nog niet eens terwijl ik de

beste sportfysio al heb bedankt voor zijn diensten. Goed is goed, toch ?)

Wandelen heb ik wel geleerd afgelopen periode, ik kan er nog niet van

ontspannnen dus ik doe iets nog niet goed, misschien is het tempo te hoog, ik

wil het ook niet echt want het is nu niet mijn ding. Achteraf waren januari, febr.

en maart goede maanden voor me. Lekkere ontspannen kilometers maken met

weinig inspanning in een goede conditie, ik kijk alweer uit naar oktober, dan

ben ik wel weer ergens wat lijkt op een paar uurtjes lopen. Gisteravond een

wandel/loop sessie gehad en bij het laatste deel leek ik vermoeid, help !

Misschien maar weer eens snuffelen in inschrijven.nl.................

....tsjonge tsjonge, de fysio zal weinig aan me verdienen, een beetje loodgieter

zegt " nou, u heeft echt een probleem, dit is niet gemakkelijk" haha, na de

tweede stevige behandeling voelde de enkelspieren al heel ontspannen en was

er geen vuiltje aan de lucht, de voeten werden lekker gekraakt en in allerlei

houdingen gedraaid die onmogelijk leken, gelukkkig pijnloos, daarna werden

de kuiten binnenste buiten gedraaid zonder reactie. Wonder boven wonder

kon ik nog lopen toen ik van tafel af strompelde. Ik kreeg meteen

een opdrachtje mee om 5x30sec rennen, tussendoor 90sec te wandelen,

5 minuten pauze en dit 3x, een lekker ontspannen schema. Na het 2 dagen

gevolgd te hebben en zonder reactie de volgende ochtend hou ik het erop

dat de steeg naar boven is ingezet, gelukkig heb ik de zomer voor me....;-)

 

Bottom line : Af en toe een pauze lijkt me er gewoon bijhoren.

Na 4 jaar zag ik mijn sportfysio vandaag weer eens terug om aan mijn voet te

trekken en in enkele momenten had hij de spier te pakken die verkrampt zat 

in de knieholte en deze kreeg eens een grote beurt. Al snel kon ik de tranen

niet bedwingen en onderging een vrijwillige marteling voor het goede doel

(zullen we maar zeggen). Na een kwartiertje, dat wel uren leek te duren, was

het al klaar en stond ik buiten met de boodschap veel te wandelen met

grote passen op sportschoenen. Dat deed ik al. De oefeningen op zijn traptree

zijn niet nodig want het is niet de achillesspier maar de spier die er tegenaan

ligt. Volgens de fysio ontstaan blessures bijna altijd door een grote verandering

(lees ook vermeerdering of vermindering) in je training of materialen. Ik heb

de verandering niet gevonden dus ik zal er niets van leren en vol onbegrip

blijven. Tsja. Voorlopig 4 weken loopstop en daarna rustig beginnen. 

Ik had natuurlijk ook al gezocht naar die verkrampte spier om te zelf te

masseren maar ondanks herhaaldelijk pogingen niet gevonden. Zelfs nu valt

het niet mee om hem te vinden. Ik zal volgende week weer opletten als de

behandelingen worden vervolgd. Hoe is het mogelijk ? Stilletjes komt er al

een planningsnajaarswolk in de verte aandrijven.

"There's a hard rain gonna fall".

De km's in de maand mei 2011 zijn op 1 hand te tellen of actueel gezegd de

zweetbron is opgedroogd. De wandelkilometers zijn wel aardig en tussendoor

probeer ik te dribbelen maar de reactie daarna is soms erg vervelend, dus

geduld, geduld en nogeens geduld en oefeningen. Vandaag voor het eerst 2x5

minuten pijnloos gelopen, daarna weer een keer maar het kwam alweer

opzetten, dit kon nog weleens lang gaan duren, alles is nu gericht op herstel,

 

ik heb geen planning gemaakt want ik heb geen idee hoe dit verder gaat,

ik bezoek een Bowen-therapeut want die adviezen van de fysio ken ik nu wel, 

 

weer eens  een ander herstelgeluid uit Australie, we zullen zien wat het wordt

 

de eerste resultaten zijn bemoedigend, ik verbaas er me er wel over dat een

spier die zo getraind is afgelopen jaren op recreanten-nivo ineens kan "breken"

en blokkeren zonder dat deze naar een grens getrokken heb, rara abracadabra.


   

Tsja, de parkeerstand blijft voorlopig nog wel even van kracht. De achillespier

is nog steeds dikjes en lopen gaat nog niet echt. Eerst moet je pijnloos kunnen

hinkelen. Twee weken geleden kon ik dat nog wel. Ik ben toen een onschuldige

10km gaan rennen, daags erna was het heel vervelend en pijnlijk. Dat was niet

zo handig van me. De spier voelde pijnloos en hinkelen ging prima, vol goede

moed op pad en dat ging ook best in stukjes van 3km, daarom begreep ik die

gevoelige pijn de volgende dag ook niet, úiteraard was'n korter beginstukje

beter geweest. Dus zaterdag en zondag bij elkaar 4 uur gewandeld in een

lekker tempo en dat heeft de spier goed gedaan dus dat zet ik dit nog even

door, naast de bekende trap/hoge hakken-oefeningen. Ik heb de fysio nog

niet geraadpleegd omdat het lijkt alsof het zo weg is maar ondertussen ben ik

alweer 4 weken onderweg. De vorige 7 keren duurde het ongeveer 10 tot 12

weken voordat het hersteld was dus dat hou ik maar weer aan. Elke keer

gaven de verschillende fysio's ongeveer hetzelfde advies en oefeningen. Het

wandelen bevalt best goed en per keer gaat het handiger en is het tempo

goed vol te houden. Hopelijk is het snel voorbij.

 

 

In de krant staat vandaag 't nieuwe parcours van de marathon van Eindhoven.

 

De organisatie heeft natuurlijk aan zichzelf gedacht want de nieuwe route ligt

buiten de stad en zal zeker geen extra bezoekers opleveren, wel lange rechte

stukken op de Oirschotsedijk. Jammer, want ik hou wel van een beetje volk

en kabaal langs de route. Die route heeft wel meer schaduw want het kan

nogal eens warm zijn rond die tijd. De organisatie zal schuimbekkend gekeken

hebben naar de 2h03. Hij liep vorig jaar nog in Eindhoven. 

Mijn loopschoenen hangen voorlopig in de wilgen en ik rust een beetje uit deze

maand (oftewel periodisering). Mijn achillesspieren kunnen herstellen. Ik zag

in mijn bloggeschiedenis staan dat er de vorige jaren ook een rustperiode

was in april. Ok, het loopjaar gaat tot april om vervolgens te zweten in juli en

augustus (temperatuurtechnisch niet zo handig gepland haha). Ik luister naar

maar mijn spieren want die zullen het toch moeten doen en daar wacht ik

op...;-)

 

"Zaaien is gemakkelijker dan oogsten."

 

 

Het kan raar lopen. Op dinsdag werk ik'n rustige trainingkje af want zondag is

de marathon. Op donderdag nog een afsluitende 10x400m en bij de 8-ste keer

schiet er een enorme steek in mijn achilles, het was meteen einde training en

strompelen naar huis, meteen koelen. Vrijdag was eigenlijk het zelfde verhaal,

strompelen en koelen. Het zijn mentaal geen makkelijk dagen. Op zaterdag

probeer ik 10minuten te rennen om te kijken hoe het erbij staat maar al snel

gaat het niet lekker. Ik ga maar oefeningen doen op de trap om die spier

hard te krijgen, dat gaat prima. Zondagochtend ga ik onzeker op pad. Met de

metro ging't prima en al snel staan we bij't Hilton buiten te ontspannen in het

zonnetje. Ik durf bijna niet warm te lopen. Helaas is er geen minuut stilte

voor de slachtoffers op zaterdag. Als de meute in beweging komt, ga ik

voorzichtig in een laag tempo mee. De pijn is draagbaar en na een half uurtje

goed te doen, rustig op pad, bruggetjes over en proberen heel te blijven,

goed drinken en veel genieten onderweg. Als de halve bereikt wordt in 2h07 

denk ik dat ik de eindstreep ga halen. De muziek en de sfeer is onderweg

gezellig en erg afwisselend, haha. Genietend en slingerend door de stad gaat

het richting het einde. Daar tref ik een slagveld aan van wankelende lopers

en volle ehbo tenten (km-35). Zelf ga ik nog gemakkelijk want in dit tempo

kan ik nog wel even mee alhoewel ik behoorlijk verbrand ben. In 4h19 over

de streep en toch fijn dat ik even geweest ben. Thuis weer koelen en

herstellen. Marathons in de warmte zal nooit mijn ding worden....;-)